W Ostródzie jest taki punkt, z którego widać całe miasto – jezioro Drwęckie, zabudowę starego centrum, lasy na horyzoncie. Trzeba tylko pokonać 105 schodów prowadzących na wieżę neogocyckiego kościoła ewangelickiego przy ulicy Sienkiewicza. Po drodze czeka spotkanie z mechanizmem zegara z 1909 roku, trzema potężnymi dzwonami i kolekcją starych przedmiotów, które kiedyś były na co dzień w mazurskich domach.
To nie jest typowa wieża widokowa. To część żywej świątyni, która od ponad stu lat dominuje nad miastem swoją masywną sylwetką zwieńczoną podwójnym hełmem.
- niepowtarzalny widok na miasto
- historia w każdym zakątku
- unikalny mechanizm zegara
- potężne brązowe dzwony
- autentyczna atmosfera lokalnego życia
Neogotycka budowla z berlińskim rodowodem
Kościół powstał w latach 1907-1909 według projektu Oskara Hossfelda z Berlina, architekta specjalizującego się w budowlach sakralnych. Wzniesiono go na wysokiej skarpie nad starą częścią Ostródy i Jeziorem Drwęckim – lokalizacja nieprzypadkowa, bo miała podkreślić znaczenie świątyni w przestrzeni miasta.
Cała budowla to monumentalna, ceglana konstrukcja w stylu neogotyckim. Wnętrze kryje sklepienia krzyżowe i empory, po których można pochodzić podczas zwiedzania. Dziś kościół należy do parafii ewangelicko-metodystycznej i jest współużytkowany przez parafię ewangelicko-augsburską.
Z wieży tego kościoła codziennie rozbrzmiewają dźwięki hejnału Ostródy. Melodia powstała w 2004 roku z okazji obchodów 675-lecia miasta.
Co czeka na wieży – 105 stopni w górę
Wędrówka na punkt widokowy to nie tylko panorama na końcu. Każda kondygnacja wieży kryje coś innego. Na niższych poziomach rozstawiono stare przedmioty codziennego użytku z Mazur – sprzęty gospodarstwa domowego, które pamiętają czasy, gdy w tych stronach życie toczyło się zupełnie innym rytmem. Nie ma tu profesjonalnych gablot ani szczegółowych opisów, raczej klimatyczny zbiór rzeczy z przeszłości.
Wyżej można zobaczyć mechanizm zegara wahadłowego wyprodukowanego w 1908 roku przez firmę J.L. Wuelle z Bockenem. Zegar wciąż działa, odmierzając czas dla mieszkańców Ostródy – jego tarcza widnieje na fasadzie od strony rynku.
Prawdziwą atrakcją są trzy wielkie dzwony. Największy z nich to kolos ważący 3200 kilogramów o średnicy 148 centymetrów. Wszystkie odlano z brązu i wyposażono w stalowe serca. Z bliska robią wrażenie.
Widok z góry – czy warto się wspinać?
Szczerze? Panorama z wieży nie powali na kolana. To nie jest spektakularna punkt widokowy w stylu górskich szczytów czy wież w wielkich miastach. Widać stąd przede wszystkim zabudowę miejską przeplataną drzewami, fragment jeziora i lasy w oddali. Wąskie, głębokie okna charakterystyczne dla neogotyckich wież nieco utrudniają obserwację.
Ale jest w tym coś autentycznego. To widok na prawdziwą Ostródę – małe warmińsko-mazurskie miasto z jego codziennością, dachami domów, zielenią i wodą w tle. Nie ma tu turystycznej inscenizacji, jest zwykłe mazurskie miasteczko widziane z lotu ptaka.
Wieża kościoła ewangelickiego to najwyższy punkt widokowy w centrum Ostródy – inne atrakcje miasta oglądać można z poziomu ulicy.
Dla kogo to miejsce?
Przede wszystkim dla tych, którzy lubią miejsca z historią i nie szukają wielkich wrażeń. Jeśli ktoś odwiedza Ostródę i ma ochotę zobaczyć miasto z innej perspektywy, warto się wspiąć. 105 stopni to nie jest wyczyn alpinistyczny, ale osoby z problemami z kolanami czy kondycją mogą mieć trudności.
Rodziny z dziećmi? Jak najbardziej, choćby po to, żeby pokazać dzieciakom jak wyglądają wielkie dzwony i działający mechanizm starego zegara. To namacalna historia, nie muzealny eksponat za szybą.
Miłośnicy architektury sakralnej docenią sam kościół – neogotyckie sklepienia, empory, całą przestrzeń świątyni można zwiedzić. Sam budynek jest ciekawszy niż punkt widokowy na wieży.
Praktyczne informacje – ceny, godziny, dojazd
Kościół znajduje się przy ulicy Sienkiewicza 22 w centrum Ostródy. Dojazd samochodem nie stanowi problemu – w okolicy są miejsca parkingowe. Spacerem z okolic zamku czy rynku to dosłownie kilka minut.
Kwestia dostępności wieży bywa zmienna. Tradycyjnie punkt widokowy jest otwarty w sezonie wakacyjnym – od końca czerwca przez cały lipiec i sierpień. W soboty latem organizowane są bezpłatne spacery z przewodnikiem po Ostródzie, które startują spod zamku i obejmują wejście na wieżę.
Poza sezonem wieża bywa zamknięta dla zwiedzających. Warto przed wizytą skontaktować się z parafią lub zapytać w Informacji Turystycznej w Ostródzie o aktualne godziny otwarcia. Zdarza się, że można wejść po wcześniejszym umówieniu się.
Jeśli chodzi o opłaty – w przeszłości wejście na wieżę było odpłatne, choć konkretne stawki nie są powszechnie publikowane. Podczas organizowanych spacerów z przewodnikiem wstęp może być bezpłatny.
Na zwiedzanie samej wieży wystarczy 20-30 minut. Jeśli doliczyć czas na obejrzenie wnętrza kościoła, warto zarezerwować około 45 minut.
Co jeszcze warto wiedzieć
Wieża kościoła ewangelickiego to jedno z pięciu charakterystycznych wzniesień, które tworzą sylwetkę Ostródy – stąd określenie „miasto pięciu wież”. Obok niej wyróżniają się wieże zamku, kościoła katolickiego i inne dominanty architektoniczne.
Po remoncie przeprowadzonym w 2009 roku budynek prezentuje się bardzo dobrze. Ceglana fasada została odrestaurowana, zachowując oryginalny charakter neogotycki.
W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajdują się inne atrakcje Ostródy – zamek, stare miasto, promenada nad jeziorem Drwęckim. Można połączyć wizytę na wieży z dłuższym spacerem po centrum.
Ostróda leży nad rzeką Drwęcą, która jest jedną z najczystszych rzek w Polsce. Miasto otaczają lasy i aż pięć jezior, co czyni je popularnym celem weekendowych wypadów.
Warto pamiętać, że to miejsce kultu religijnego – zwiedzając kościół i wieżę, należy zachować odpowiedni szacunek. Świątynia jest aktywnie użytkowana przez dwie parafie ewangelickie, odbywają się tu regularne nabożeństwa.
Dla osób zainteresowanych historią protestantyzmu na Warmii i Mazurach, ten kościół to ciekawy przykład architektury sakralnej z początku XX wieku. Region ma bogatą tradycję ewangelicką sięgającą czasów reformacji w Prusach Książęcych.